از لحاظ عملکردی، کلید ایزولاتور فاقد قابلیت قطع جریان تحت بار یا در شرایط اتصال کوتاه است. به همین دلیل، پیش از عملکرد آن باید ابتدا کلید قدرت (بریکر) جریان مدار را به طور کامل قطع کرده باشد. سپس ایزولاتور باز می‌شود تا جدایش فیزیکی ایجاد شود. این جدایش معمولاً به صورت بصری (Visible Isolation) طراحی می‌شود تا اپراتور بتواند با مشاهده‌ی وضعیت کلید، از قطع بودن واقعی آن اطمینان حاصل کند.

ایزولاتورها می‌توانند به صورت دستی، موتوردار یا کنترل از راه دور عمل کنند و اغلب به سیستم‌های قفل‌گذاری (Interlock) مکانیکی یا الکتریکی مجهز هستند تا مانع عملکرد اشتباه توسط اپراتور شوند. برای مثال، تا زمانی که بریکر قطع نشده، ایزولاتور اجازه باز شدن ندارد، و بالعکس.